Języki chiński i japoński bardzo się od siebie różnią. Niektórzy znawcy językowi twierdzą wręcz, że nie ma żadnych różnic pomiędzy tymi językami. Dla przeciętnego Europejczyka jednak te dwa języki mogą brzmieć bardzo podobnie. Podstawowa kwestia to oczywiście wymowa. A poza tym, czy chiński i japoński są podobne? W gruncie rzeczy, Chińczyk nigdy nie zrozumie się intuicyjnie z Japończykiem i odwrotnie. Wymowa języka japońskiego jest zdecydowanie mniej twarda niż w przypadku języka chińskiego. Niestety, oba te języki są bardzo trudne – niemalże niemożliwe do opanowania tak szybko jak na przykład francuski czy niemiecki dla przeciętnego Europejczyka. Większość Europejczyków niestety szybko zraża się do idei nauki obu tych języków. Być może słusznie, bo ci, którzy się na tym znają, twierdzą, że nie ma szans na to, aby wkupić się w tamtejszą kulturę, nawet jeśli świetnie zna się język. Języków japońskiego i chińskiego uczą się natomiast chętnie studenci sinologii oraz japonistyki. Są to osoby zwykle bardzo zafascynowane kulturą wschodu.
Dodatkowa opinia
Mówi się, że język polski to jeden z najtrudniejszych języków do nauki. Ze względu na skomplikowaną gramatykę, ale również niezwykle ciężkie dla obcokrajowców do wymówienia litery. Jednakże gdyby zapytać przeciętnego mieszkańca naszego kraju o to, jaki język jest jego zdaniem najtrudniejszy do opanowania, to odpowiedź łatwo przewidzieć. Większość osób wskazuje języki chiński i japoński. I nic w tym dziwnego. Oba mają w swoim alfabecie mnóstwo liter, które w niczym nie przypominają tych, którymi sami się posługujemy. To znacznie utrudnia naukę pisania i czytania. Jeśli zaś idzie o mówienie, to ze względu na brak wspólnego źródła ani język chiński, ani japoński w niczym nie przypominają polskiego, co również komplikuje sprawę.
